Hieronder schrijft Jan een
stukje over de zorgboerderij
Via de brijder ben ik
bij zorgboerderij ''Klaverweide'' gekomen.
s'Morgens om half 10
kom ik op mijn brommer naar de boerderij toe.
Eerst een rondje
lopen even bij de geiten en de koeien kijken en
dan om 10 uur koffie
tijd.
We bespreken het
werk, en gaan aan de slag.
Nu zijn er jonge
geitjes die geef ik stro en dan de koeien
voeren en soms eieren rapen
bij de kippen.
Er is hier alle dagen
wel iets anders te doen.
Ik werk samen met
boer Jos en af en toe ook met zoon Jan dat vind
ik wel gezellig
Samen iets doen, met
Anita een naar de winkel voor hout om weer
verder te knutselen.
Ik vind het leuk het
brengt je weer op andere gedachten.
Ik wil er graag mee doorgaan.
Groetjes
Jan
Hier hebben wij nog een interessant stuk dat Edwin, een journalist voor een tijdschrift heeft geschreven:
Zorgboerderij Klaverweide: Geniet van Rust en Ruimte
Meewerken op een boerenbedrijf is in de zorgsector flink in
opkomst. Landzijde is de organisatie die coordinerend optreedt tussen
zorg- en begeleidingsinstellingen die op zoek zijn naar geschikte arbeidsintegratieplekken
of dagbesteding voor hun cliënten en boeren die een zorgaanbod hebben.
Omgang met de natuur en de dagelijkse beslommeringen van het
werk op een boerenbedrijf kunnen helend werken voor bijvoorbeeld mensen met een
psychiatrische aandoening. Aan de andere kant is het interessant voor boeren
die naast hun dagelijkse hoofdwerkzaamheden graag nevenactiviteiten willen
ontplooien op hun bedrijf.
Eén van die boeren is Jos Klaver. Samen met zijn vrouw Anita
heeft hij een boerenbedrijf in de Wogmeer. Tot voor een aantal jaar geleden was
zijn bedrijf gespecialiseerd in koeien en varkens. De koeien zijn er nog
steeds, en van de opbrengst van de melk die zij geven moeten de Klavers het
voornamelijk hebben. Zo’n anderhalf jaar geleden las Jos in een tijdschrift
over de mogelijkheid van het aanbieden van zorg op een boerenbedrijf, en hij
was meteen geïnteresseerd. Hij verkocht zijn varkens, en daarvoor in de plaats
kwamen schapen, geiten, konijnen, kippen, en een pony. Bovendien lopen er een
paar paarden van de buren op zijn terrein.
Jos is erg groos op zijn dieren. Tijdens een rondleiding,
waarbij hond Diesel de baas trouw overal volgt, spreekt hij met trots over al
zijn recente aanwinsten en hoe hij die verkregen heeft. Hij blijkt veel aan het
internet te hebben. Een prachtig bruinwit kalf met imposante bilpartij is zijn
laatste verovering, goed voor de fok. Jos doet voor hoe het traditionele
handjeklap in zijn werk gaat, waarbij uw verslaggever volgens hem veel te hoog
inzet: “Koop je ‘m nou of verkoop je ‘m ?”
De schapen zijn net ’s ochtends geschoren, en hokken nerveus
snuivend bovenop elkaar in een lekker warm hok. Een moeder met pasgeboren
drieling zit apart, een oranje gloeiend kacheltje zorgt voor de nodige extra warmte.
Jos wijst aan welk schaap binnenkort nog moet onen, en voorspelt bij elk dier
hoeveel lammetjes het zal krijgen. De teller staat nu al rond de vijftig. De
draagtijd voor een schaap bedraagt vijf maanden plus vijf dagen, voor een geit
vijf maanden min vijf dagen, doceert Jos. Hij vindt het leuk om zwart en wit
door elkaar te fokken, en ik mag een lammetje met ‘dassensnuit’ in mijn armen
nemen. Het beestje is erg mak, stribbelt niet eens tegen. Ik laat hem van iets
te hoog terugvallen in het stro, maar hij breekt gelukkig niks, stel je voor !
Petra Klaver (geen familie), charmant gekleed in blauwe
overall en groene kaplaarzen, struint rond tussen de schapen alsof ze dit al
jaren doet. Ze heeft het hier erg naar de zin, vertelt ze, ze is er elke
dinsdag, donderdag en vrijdag. De andere dagen van de week boert Jos alleen met
zijn gezin. Ze wordt elke morgen door Anita of Jos opgehaald uit haar
woonplaats Heerhugowaard, want de Wogmeer is prachtig gelegen in het
polderlandschap, maar vrij moeilijk bereikbaar. Ze voert de dieren, telt de schapen
als die in de wei staan zonder in slaap te vallen, verschoont het stro, geeft
water. Er is ook nog een kleine plantenkas, maar daar heeft ze minder mee,
andere gasten vinden dat weer leuk. Het belet boer Jos overigens niet om haar
een bosje mooie gele tulpen die daar groeien aan te bieden, om mee naar huis te
nemen. Petra is blij met deze vorm van dagbesteding, het biedt haar een goeie
structuur. Ze houdt erg van het buitenleven, doet ook nog mee aan een project
van Dijk en Duin in Castricum om in de duinen onderhoud te plegen, onder andere
het vrijmaken van paden en snoeiwerk. Ook Dennis, een andere klant van
Klaverweide, doet hieraan mee. Dennis en Petra zijn erg te spreken over Jos en
Anita. Dennis: “Ik heb Jos nog nooit horen vloeken. Eén keer had ik de
watertoevoer voor de kippen – hybride IJslanders – laten overstromen, het was
een grote chaos. Jos werd natuurlijk wel kwaad, maar hij bleef wel normaal
tegen me doen.”
Jos: “Je moet er wel de persoon naar zijn om dit te doen. Ik
heb wel een korte cursus gevolgd bij Landzijde hoe om te gaan met het soort
mensen als Petra en Dennis maar de rest moet toch uit jezelf komen.”
Er bestaan plannen om in de nabije toekomst nog het een en
ander toe te voegen aan Zorgboerderij Klaverweide. Staande in het halfhoge
verblijf van de konijnen – er is net een nestje pluizige kleintjes geboren, die
in een hoekje schattig liggen te wezen – vertelt Jos over de volière die hij
hier wil gaan bouwen: vogeltjes fokken dus.
En in een schuur achter de schapenstal moet een activiteitenruimte
komen. Het nu nog donkere hol zal daglicht krijgen door een paar nieuwe ramen,
en hij heeft al contact met een voormalig timmerman om mensen te gaan
begeleiden die met hout willen werken. De vrouw van een kennis wordt gepolst om
het begeleiden bij teken-, schilder en boetseerwerk op zich te nemen.
Als we voor een bakkie koffie naar de kantine gaan wordt
duidelijk dat ook dat vertrek de nodige dieren herbergt: vier kleine katjes,
waarvan er één niet van de schoot van een bijdehante dame op leeftijd te slaan
is, een pietje in een kooi en een stel vissen in een prachtig aquarium. Er
hangt een gezellige sfeer, een stel paasstukjes die die dag door een paar
gasten gemaakt zijn fleuren de tafel op. In een ruimte naast de kantine staat
een tafeltennistafel en een pooltafel, er moet alleen nog gezorgd worden voor
de nodige verwarming. Anita vertelt over de website die haar jongste zoon heeft
gemaakt, ze is daar erg trots op. Regelmatig wordt die bijgehouden, u kunt het
zelf zien: www.zorgboerderijklaverweide.nl
. Petra en Dennis vertrekken direct na de koffie (het is vier uur), ze hebben
weer een mooie dag gehad. Er werken over de hele week genomen negen mensen bij
de Klavers, en ze hebben nog wel een beetje ruimte voor wat meer.
Edwin
John was onze 2e zorgvrager en is er nu nog steeds, hij is een hele gezellige man en vind het natuurlijk heel erg gezellig
op onze boerderij, hij houdt graag alles een beetje netjes en voert zo nu en dan de dieren.
Er is altijd wel iets bijzonderders op de boerderij, op dit moment zijn er bijvoorbeelt lammertjes en ook
potlammertjes en die moeten natuurlijk dagelijks gevoert worden.
Ziet U dit allemaal wel zitten, mail of bel dan snel naar ons.
tel: 0229-563037
